وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ طَهُورٗا
و اوست که بادها را پیشاپیشِ بارانِ رحمتش نویدبخش فرستاد، و از آسمان آبی پاک و پاککننده فرو فرستادیم،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۴۵، ۴۷، ۴۸، ۵۳ و ۵۴ با هم
سخن دربارهٔ آیههای بعدی، یعنی: « وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ » (فرقان: ۴۷)، و سخن او: « وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيٰاحَ » (فرقان: ۴۸)، و: « وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ » (فرقان: ۵۳)، و: « وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمٰاءِ بَشَراً » (فرقان: ۵۴)، همانند سخن دربارهٔ « أَ لَمْ تَرَ إِليٰ رَبِّكَ » (… ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۴۵، ۴۸، ۵۰ و ۵۱ با هم
« وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً » (فرقان: ۴۸)، و سخن او: « وَ لَقَدْ صَرَّفْنٰاهُ بَيْنَهُمْ » (فرقان: ۵۰)، و سخن او: « وَ لَوْ شِئْنٰا لَبَعَثْنٰا » (فرقان: ۵۱)، مانند سخن دربارهٔ « ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ » (فرقان: ۴۵) است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۴۸ و ۴۹ با هم
و این وضعیت که مرگ، زمین را فرامیگیرد و چهارپایان و انسانها به نوشیدن و سیراب شدن نیازمند میشوند، و سپس خداوند متعال از آسمان آبی پاک و پاککننده فرو میریزد تا با آن سرزمینی مرده را زنده کند و گروه فراوانی از آفریدگانش، از چهارپایان و انسانها را سیراب سازد، درست مانند وضعیتِ گستردن سایه و سپس راهنما قرار دادنِ خورشید بر آن و برچیدنش به وسیلهٔ خورشید است، همانگونه که گذشت.
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ فرقان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۲۷ تا ۲۲۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/25/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيٰاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً طَهُوراً » (و اوست کسی که بادها را نویدبخش، پیشاپیشِ رحمت خود فرستاد، و از آسمان آبی پاک و پاککننده نازل کردیم). واژهٔ «بُشْر» با ضمّه و سپس سکون، مخفف «بُشُر» با دو ضمه، و جمعِ «بَشور» به معنای بشارتدهنده است؛ یعنی اوست که بادها را مژدهرسان، پیشاپیشِ بارانِ رحمت خویش فرستاد.
و این فرمودهٔ او: « وَ أَنْزَلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً طَهُوراً »؛ یعنی از سمت بالا، که همان جوّ زمین است، آبی در نهایت پاکی فرستادیم؛ آبی که در ذات خود پاک و پاککنندهٔ دیگر چیزهاست، چرکها را میزداید و آلودگیها و نجاسات و بیوضوییها را برطرف میسازد؛ چراکه بنا بر آنچه گفتهاند، «طهور» صیغهٔ مبالغه است.