تفسیر آیهٔ ۴۷ سورهٔ فرقان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِبٰاساً وَ النَّوْمَ سُبٰاتاً وَ جَعَلَ النَّهٰارَ نُشُوراً » (و اوست کسی که شب را برای شما پوششی ساخت و خواب را مایهٔ آرامش، و روز را هنگام برخاستن و تلاش قرار داد). لباس بودنِ شب به این جهت است که با فرارسیدنِ تاریکی، انسان را می‌پوشاند، همان‌گونه که لباس، تنِ پوشنده‌اش را می‌پوشاند.

و این سخن او که: « وَ النَّوْمَ سُبٰاتاً » یعنی خواب را مایهٔ دست کشیدن از کار و فعالیت قرار داد؛ و عبارتِ: « وَ جَعَلَ النَّهٰارَ نُشُوراً » یعنی در روز، پراکنده شدن برای تلاش و طلب روزی را قرار داد؛ بنا بر آن‌چه راغب در معنای این دو واژه آورده است.

حال و هوای این‌که خداوند متعال مردم را با پوشش شب می‌پوشاند و آنان را با آن از کار و جنبش بازمی‌دارد و سپس با آشکار ساختن روز و گستردن نور، برای کار و تلاش به حرکت درمی‌آورد و پراکنده می‌سازد، درست مانند وضعیتِ گستردن سایه است که سپس خورشید را دلیل و راهنمای آن ساخت و سایه را آرام‌آرام به وسیلهٔ آن جمع کرد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۵، ۴۷، ۴۸، ۵۳ و ۵۴ با هم

سخن دربارهٔ آیه‌های بعدی، یعنی: « وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ » (فرقان: ۴۷)، و سخن او: « وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيٰاحَ » (فرقان: ۴۸)، و: « وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ » (فرقان: ۵۳)، و: « وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمٰاءِ بَشَراً » (فرقان: ۵۴)، همانند سخن دربارهٔ « أَ لَمْ تَرَ إِليٰ رَبِّكَ » (… ادامه در متن کامل