ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
نهایت دانش آنان همین است؛ بیگمان پروردگار تو خود به کسی که از راه او گمراه شده داناتر است و به کسی که هدایت یافته نیز داناتر است.
تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/30/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَديٰ »؛ اشاره با «ذٰلِكَ» (این) به امور دنیاست و این مطلب از آیهٔ پیشین دانسته میشود. اینکه دنیا نهایتِ دانش آنها شمرده شده، از باب استعاره است؛ گویی دانش به سوی معلوم حرکت میکند و به آن پایان مییابد، و دانشِ اینان نیز در مسیر خود به دنیا رسیده، در آنجا متوقف شده و از آن فراتر نرفته است. لازمهٔ این سخن آن است که دنیا متعلقِ اراده و خواستِ آنان، کانون همتشان و نهایت آرزوهایشان باشد، چندانکه به جز آن آرام نگیرند و جز به آن روی نیاورند.
و این سخن خدای متعال: « إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ »، تأکیدی بر مضمون جملهٔ پیشین و گواهی از سوی خدای متعال بر آن است.