وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلۡعَذَابِ وَلَوۡلَآ أَجَلٞ مُّسَمّٗى لَّجَآءَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ وَلَيَأۡتِيَنَّهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
و با شتاب از تو عذاب را میخواهند؛ و اگر مهلتی معین نبود، قطعاً عذاب به سراغشان میآمد، و بیگمان ناگهان در حالی که بیخبرند به سراغشان خواهد آمد.
تفسیر آیهٔ ۵۳ سورهٔ عنکبوت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۴۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/29/53/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذٰابِ وَ لَوْ لاٰ أَجَلٌ مُسَمًّي لَجٰاءَهُمُ الْعَذٰابُ وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَهً وَ هُمْ لاٰ يَشْعُرُونَ » (و از تو شتاب در عذاب را میخواهند، و اگر سرآمدی معین نبود، قطعاً عذاب به سراغشان میآمد، و بیگمان ناگهان در حالی که بیخبرند به سراغشان خواهد آمد)؛ این آیه اشاره به سخن آنان دارد؛ همانند سخن گذشتگانشان که میگفتند: «ائتنا بعذاب الله إن كنت من الصادقين» (اگر از راستگویانی، عذاب خدا را بر سر ما بیاور)، و خداوند شتابورزیِ آنان را در این سخن خود بازگو کرده است: «وَ لَئِنْ أَخَّرْنٰا عَنْهُمُ الْعَذٰابَ إِليٰ أُمَّهٍ مَعْدُودَهٍ لَيَقُولُنَّ مٰا يَحْبِسُهُ» (و اگر عذاب را تا مدتی معین و اندک از آنان واپس داریم، قطعاً خواهند گفت: چه چیز آن را بازمیدارد؟) (هود: ۸).
و مراد از سرآمدِ معین (اجل مسمّی)، همان مدتی است که خداوند هنگام فرود آوردن آدم به زمین، برای فرزندانِ آدم مقدر کرد؛ آنجا که فرمود:
«وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتٰاعٌ إِليٰ حِينٍ» (و برای شما در زمین تا زمانی معین، قرارگاه و برخورداری خواهد بود) (بقره: ۳۶)، و نیز فرمود: «وَ لِكُلِّ أُمَّهٍ أَجَلٌ فَإِذٰا جٰاءَ أَجَلُهُمْ لاٰ يَسْتَأْخِرُونَ سٰاعَهً وَ لاٰ يَسْتَقْدِمُونَ» (و برای هر امتی سرآمدی است؛ پس هنگامی که اجلشان فرا رسد، نه ساعتی پس میافتند و نه پیش میافتند) (اعراف: ۳۴).
و این عذابی که سرآمدِ معینْ مانع رسیدنش به آنان میشود، همان عذابی است که به خاطر همهٔ کارهای بدشان سزاوارش هستند؛ همانگونه که خدای با عزت و جلال فرموده است: «وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَهِ لَوْ يُؤٰاخِذُهُمْ بِمٰا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذٰابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً» (و پروردگارت آمرزنده و صاحبِ رحمت است؛ اگر آنان را به کردارشان مؤاخذه میکرد، قطعاً در عذابشان شتاب میورزید، بلکه آنان را موعدی است که در برابر آن هرگز پناهگاهی نخواهند یافت) (کهف: ۵۸). و این امر منافاتی ندارد با اینکه با فرود آمدن نشانهها و معجزاتِ پیشنهادی به پیامبر، بدون هیچ مهلت و درنگی در عذابشان شتاب شود؛ خدای متعال میفرماید: «وَ مٰا مَنَعَنٰا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآيٰاتِ إِلاّٰ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ» (و چیزی ما را از فرستادن معجزات [درخواستی] بازنداشت جز اینکه پیشینیان آنها را انکار کردند) (اسراء: ۵۹).