أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ حَقّٗاۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا
آنان در حقیقت همان کافراناند، و ما برای کافران عذابی خوارکننده آماده کردهایم؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۵۰ تا ۱۵۲ با هم
این آیات بازگشتی به بیان حال اهل کتاب، روشن ساختن حقیقت کفرشان، و شرح شماری از ستمها، نافرمانیها و گفتارهای تباه آنان است.
تفسیر آیههای ۱۵۰ و ۱۵۱ با هم
بنابراین، کفر ورزیدن به برخی از پیامبران و ایمان آوردن به برخی دیگر و به خداوند، چیزی جز جدایی افکندن میان خدا و پیامبرانش نیست؛ و در واقع، به معنای مستقل دانستنِ پیامبر است، بهگونهای که ایمان به او به ایمان به خدا، و کفر به او به کفر به خدا پیوندی نداشته باشد. در این صورت، پیامبر خود یک طرفِ مستقل خواهد بود، نه واسطه (میانجی میان خدا و خلق). و چگونه ممکن است برای کسی مقام رسالت متصور باشد، در حالی که ایمان به او و کفر به او، به ایمان به خدا و کفر به او پیوند نخورده باشد؟
پس کاملاً آشکار است و هیچ تردیدی در آن نیست که ایمان آوردن به کسی با چنین جایگاهی (مستقل شمردهشده) و کرنش در برابر او، شرک به خدای بزرگ است. از همین رو میبینید خدای متعال، پس از آنکه آنان را چنین توصیف فرمود که میخواهند با ایمان به برخی از پیامبران و کفر به برخی دیگر، میان خدا و پیامبرانش جدایی افکنند و میخواهند در این میان راهی در پیش گیرند، بیان فرمود که آنان به این سبب، حقیقتاً کافرند؛ و فرمود: «أُولٰئِكَ هُمُ الْكٰافِرُونَ حَقًّا» (آنان در حقیقت کافرانند)؛ سپس آنان را بیم داد و فرمود: «وَ أَعْتَدْنٰا لِلْكٰافِرِينَ عَذٰاباً مُهِيناً» (و برای کافران عذابی خوارکننده آماده ساختهایم).
تفسیر آیهٔ ۱۵۱ سورهٔ نساء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۵، صفحهٔ ۱۲۵ تا ۱۲۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/4/151/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و در این آیات، التفاتی (تغییر سیاق سخن) از غایب به متکلم معالغیر (اولشخص جمع) دیده میشود؛ در این فرموده که: «وَ أَعْتَدْنٰا لِلْكٰافِرِينَ عَذٰاباً» (و برای کافران عذابی آماده کردهایم). «مُهِيناً» (خوارکننده).