تفسیر آیهٔ ۱۹۷ سورهٔ آل عمران

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۱۹۰ تا ۱۹۹ با هم

این آیات در حکم خلاصه مباحث گذشته در این سوره درباره حال‌وروز مؤمنان، مشرکان و اهل کتاب است؛ بیان این حقیقت که شیوه مؤمنان نیکوکار (ابرار) پیوسته یاد کردن از خدای پاک و منزه، اندیشیدن در نشانه‌های او، پناه بردن به خدا از عذاب دوزخ، و درخواست آمرزش و بهشت است، و اینکه خدا دعایشان را پذیرفته و به‌زودی آنچه را خواسته‌اند به آنان عطا خواهد کرد—این حال‌وهوای کلی آنان است—و در مقابل، وضع کسانی که کفر ورزیده‌اند این است که در بهره‌ای ناچیز از دنیا روزگار می‌گذرانند و سپس بسترشان آتش است، بنابراین جایگاه مؤمنان هرگز با آنان مقایسه نمی‌شود؛ و از میان آنان، حق‌جویان اهل کتاب استثنا شده‌اند، چراکه آنان همراه مؤمنان هستند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۹۶ و ۱۹۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «لاٰ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ» (رفت‌وآمد [و جنب‌وجوش کافران در شهرها] تو را نفریبد...) تا آخر آیه. این سخن به‌منزلهٔ پاسخ به پرسشی مقدّر (دفع شبههٔ ناگفته) است، و تقدیر کلام چنین است: این، حال‌وروز نیکوکارانِ مؤمن و این پاداش آنان است؛ اما آسایش و رفاه، زندگی تجملاتی و فراخیِ معیشتی که کافران را در آن می‌بینی، تو را نفریبد (خطاب به پیامبر است اما مقصود، همهٔ مردم‌اند)؛ زیرا این، بهره‌ای ناچیز است و دوامی ندارد.