لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ جَنَّٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا نُزُلٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۗ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لِّلۡأَبۡرَارِ
اما کسانی که از پروردگارشان پروا داشتند، برایشان بهشت‌هایی است که از زیر [درختان] آن‌ها نهرها جاری است؛ جاودانه در آن می‌مانند؛ این پذیراییِ شایسته‌ای از جانب خداست، و آنچه نزد خداست برای نیکوکاران بهتر است.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان آیات
تفسیر آیه‌های ۱۹۰ تا ۱۹۹ با هم
این آیات در حکم خلاصه مباحث گذشته در این سوره درباره حال‌وروز مؤمنان، مشرکان و اهل کتاب است؛ بیان این حقیقت که شیوه مؤمنان نیکوکار (ابرار) پیوسته یاد کردن از خدای پاک و منزه، اندیشیدن در نشانه‌های او، پناه بردن به خدا از عذاب دوزخ، و درخواست آمرزش و بهشت است، و اینکه خدا دعایشان را پذیرفته و به‌زودی آنچه را خواسته‌اند به آنان عطا خواهد کرد—این حال‌وهوای کلی آنان است—و در مقابل، وضع کسانی که کفر ورزیده‌اند این است که در بهره‌ای ناچیز از دنیا روزگار می‌گذرانند و سپس بسترشان آتش است، بنابراین جایگاه مؤمنان هرگز با آنان مقایسه نمی‌شود؛ و از میان آنان، حق‌جویان اهل کتاب استثنا شده‌اند، چراکه آنان همراه مؤمنان هستند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۹۸ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۸۷ تا ۸۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/198/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال می‌فرماید: «لٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ» (اما کسانی که از پروردگارشان پروا داشتند...) تا آخر آیه. «نُزُل» پذیراییِ آماده‌شده برای مهمان تازه‌وارد، از قبیل خوراک، نوشیدنی و جز آن است؛ و به دلیل آنچه در پایان آیه آمده [«وَ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ»]، مراد از این پرهیزگاران همان «ابرار» (نیکوکاران) هستند. این نکته تأیید می‌کند که آیهٔ پیشین در مقام پاسخ به پرسشی مقدّر بوده است.