تفسیر آیهٔ ۱۹۶ سورهٔ آل عمران

تفسیر این آیه در المیزان

بحث روایتی

و نیز روایت شده است که فرمودهٔ خداوند:

«لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ» (آل عمران: ۱۹۶؛ رفت‌وآمدِ [کافران در شهرها] تو را نفریبد...)

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۱۹۰ تا ۱۹۹ با هم

این آیات در حکم خلاصه مباحث گذشته در این سوره درباره حال‌وروز مؤمنان، مشرکان و اهل کتاب است؛ بیان این حقیقت که شیوه مؤمنان نیکوکار (ابرار) پیوسته یاد کردن از خدای پاک و منزه، اندیشیدن در نشانه‌های او، پناه بردن به خدا از عذاب دوزخ، و درخواست آمرزش و بهشت است، و اینکه خدا دعایشان را پذیرفته و به‌زودی آنچه را خواسته‌اند به آنان عطا خواهد کرد—این حال‌وهوای کلی آنان است—و در مقابل، وضع کسانی که کفر ورزیده‌اند این است که در بهره‌ای ناچیز از دنیا روزگار می‌گذرانند و سپس بسترشان آتش است، بنابراین جایگاه مؤمنان هرگز با آنان مقایسه نمی‌شود؛ و از میان آنان، حق‌جویان اهل کتاب استثنا شده‌اند، چراکه آنان همراه مؤمنان هستند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۹۶ و ۱۹۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «لاٰ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ» (رفت‌وآمد [و جنب‌وجوش کافران در شهرها] تو را نفریبد...) تا آخر آیه. این سخن به‌منزلهٔ پاسخ به پرسشی مقدّر (دفع شبههٔ ناگفته) است، و تقدیر کلام چنین است: این، حال‌وروز نیکوکارانِ مؤمن و این پاداش آنان است؛ اما آسایش و رفاه، زندگی تجملاتی و فراخیِ معیشتی که کافران را در آن می‌بینی، تو را نفریبد (خطاب به پیامبر است اما مقصود، همهٔ مردم‌اند)؛ زیرا این، بهره‌ای ناچیز است و دوامی ندارد.

بحث روایتی

تفسیر آیه‌های ۱۹۶ و ۱۹۹ با هم

[این] آیات، زمانی نازل شد که برخی از مؤمنان حال و روز خوش کافران را آرزو کردند. همچنین روایت شده است که فرمودهٔ خداوند: «وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ» (و بی‌تردید از اهل کتاب...) تا آخر آیه، دربارهٔ نجاشی و چند تن از یارانش نازل شد؛ هنگامی که او درگذشت و پیامبر خدا (ص) در حالی که در مدینه بود بر او نماز گزارد. پس برخی از منافقان بر آن حضرت خرده گرفتند که چرا بر کسی نماز می‌خواند که بر دین او نیست؛ از این رو خداوند نازل فرمود: «وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ» تا آخر آیه.