تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ طور

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

همان‌طور که کلام الهی: « وَ تَسِيرُ الْجِبٰالُ سَيْراً » (و کوه‌ها به‌شدت به حرکت درآیند)، اشاره به زلزلهٔ قیامت در زمین است؛ زلزله‌ای که خدای متعال در جاهای مختلفی از کلام خود از آن یاد می‌کند، مانند این کلامش: «إِذٰا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا وَ بُسَّتِ الْجِبٰالُ بَسًّا فَكٰانَتْ هَبٰاءً مُنْبَثًّا» (واقعه: ۶): «آنگاه که زمین به‌سختی لرزانده شود، و کوه‌ها به‌شدت خرد و ریز شوند، و چون غباری پراکنده گردند»، و این فرموده‌اش: «وَ سُيِّرَتِ الْجِبٰالُ فَكٰانَتْ سَرٰاباً» (نبأ: ۲۰): «و کوه‌ها روان گردند و چون سرابی شوند».

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۹ و ۱۰ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « يَوْمَ تَمُورُ السَّمٰاءُ مَوْراً وَ تَسِيرُ الْجِبٰالُ سَيْراً »؛ (روزی که آسمان به‌شدت درهم‌پیچد و بجوشد، و کوه‌ها به‌شتاب روان شوند). این آیه ظرفِ زمانی است برای این سخن الهی: « إِنَّ عَذٰابَ رَبِّكَ لَوٰاقِعٌ » (به‌راستی عذاب پروردگارت فرودآمدنی است).