أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ فِيٓ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ خَٰسِرِينَ
آنان کسانی هستند که حکم [عذاب] بر ایشان قطعی و محقق شده است، در میان امت‌هایی از جن و انس که پیش از آنان درگذشتند؛ به‌راستی که آنان زیان‌کار بودند.
تفسیر آیهٔ ۱۸ سورهٔ احقاف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۰۴ تا ۲۰۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/46/18/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « أُولٰئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ » (آنان کسانی‌اند که حکم عذاب بر ایشان محقق شده است...). پیش از این سخن دربارهٔ بخشی از این آیه در تفسیر آیهٔ ۲۵ از سورهٔ حم‌السجده (فصلت: ۲۵) گذشت.
بحث روایی
و در این سخن اشکال است؛ زیرا اگر این روایات درست باشد، با توجه به گواهیِ صریح آیه دربارهٔ آنان راه گریزی نخواهد بود، آنجا که می‌فرماید:
« أُولٰئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ -إلي قوله- إِنَّهُمْ كٰانُوا خٰاسِرِينَ » («آنان کسانی هستند که فرمان عذاب بر آنان محقق شده است... بی‌گمان آنان زیان‌کار بودند»؛ احقاف: ۱۸)، و هیچ‌یک از این توجیهاتی که برای دفاع از او آورده‌اند سودی نخواهد بخشید.