تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ زخرف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ الْكِتٰابِ الْمُبِينِ » (سوگند به کتاب روشنگر)؛ ظاهر آن این است که سوگند است و جوابِ آن، سخن خدای متعال است که می‌فرماید: « إِنّٰا جَعَلْنٰاهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا » (ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم) تا پایانِ دو آیه. و «مبین» بودنِ قرآن به این است که راه هدایت را آشکار و روشن می‌سازد؛ همان‌گونه که خدای متعال می‌فرماید: «وَ نَزَّلْنٰا عَلَيْكَ الْكِتٰابَ تِبْيٰاناً لِكُلِّ شَيْءٍ» (نحل: ۸۹) (و این کتاب را بر تو نازل کردیم در حالی که روشنگر هر چیزی است)، یا به معنای آن است که قرآن در خود آشکار و هویداست و هیچ تردیدی در آن راه ندارد؛ چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «ذٰلِكَ الْكِتٰابُ لاٰ رَيْبَ فِيهِ» (بقره: ۲) (این کتابی است که هیچ تردیدی در آن نیست).