تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ » (و برای آنان یکسان است که بیمشان دهی یا بیمشان ندهی، ایمان نمی‌آورند). این آیه عطف تفسیر و تأکیدی بر مضامین سه آیۀ گذشته و خلاصه‌سازی مقصود است، و زمینه‌سازی برای سخن پس از آن که می‌فرماید:

و احتمال داده شده است که معطوف به این سخن او باشد: « لاٰ يُبْصِرُونَ » (نمی‌بینند)؛ و معنا این است که: پس آنان نمی‌بینند و هشدار دادن و هشدار ندادنت برایشان یکسان است و ایمان نمی‌آورند؛ ولی وجه نخست به فهم نزدیک‌تر است.

بحث روایی

و خدای متعال می‌فرماید: « وَ سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ » (و برای آنان یکسان است که هشدارشان دهی یا هشدارشان ندهی؛ ایمان نمی‌آورند) [یس: ۱۰]. و از آن گروه بنی‌مخزوم هیچ‌کس ایمان نیاورد.

و سخن خداوند: « وَ سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ » (و بر آنان یکسان است...) [یس: ۱۰] تا آخر، از ایمان‌نیاوردنِ آن گروه خبر می‌دهد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۰ با هم

سپس مرد دیگری که او نیز از قبیله و نزدیکان همان شخص (ابوجهل) بود برخاست و گفت: من او را خواهم کشت. پس هنگامی که به پیامبر نزدیک شد و صدای قرائت پیامبر خدا (ص) را شنید، وحشت‌زده شد و نزد همراهانش برگشت و گفت: میان من و او چیزی شبیه شترِ نرِ مست و خشمگینی حائل شد که دُمش را به حرکت درمی‌آورد؛ ازاین‌رو ترسیدم جلوتر بروم.

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۱۰ با هم

و در کتاب «الدر المنثور» آمده است که ابن‌مردویه و ابونعیم در «دلائل» از ابن‌عباس روایت کرده‌اند که گفت: ادامه در متن کامل

پیامبر (ص) در مسجد قرآن می‌خواند و صدایش را به قرائت بلند می‌کرد، تا آنکه گروهی از قریش آزرده شدند و برخاستند تا او را دستگیر کنند؛ اما ناگهان دست‌هایشان به گردن‌هایشان بسته شد و چشمانشان نابینا گشت و جایی را ندیدند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۰ با هم

می‌گویم: این ماجرا را به صورت‌های گوناگونی روایت کرده‌اند؛ در برخی روایات آمده است که پیامبر خدا (ص) این آیات را خواند و از دیدگان آنان پوشیده شد و او را ندیدند و خداوند شر و نیرنگشان را از او برگرداند؛ و در برخی دیگر آمده است که این آیات — از آغاز سوره تا فرمودهٔ خداوند: « فَهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ » [یس: ۱۰] — دربارهٔ همین ماجرا نازل شده است؛ به این صورت که فرمودهٔ خداوند: « إِنّٰا جَعَلْنٰا » [یس: ۸] تا پایان دو آیه [یس: ۸-۹]، کار خداوند را در پنهان‌کردن پیامبر (ص) از چشمانشان بازگو می‌کند،

تفسیر آیه‌های ۷ تا ۱۱ با هم

و تو به خوبی آگاهی که سیاقِ آیات با انطباق بر این روایات و داستانی که نقل می‌کنند سازگار نیست؛ چراکه سیاق آیات، منسجم و هماهنگ است و وضعیت دو گروه از مردم را توصیف می‌کند: کسانی که سخن عذاب بر آنان حتمی شده و ایمان نمی‌آورند، و کسانی که از تذکر (قرآن) پیروی می‌کنند و در پنهان از پروردگارشان بیم دارند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۷، ۸، ۹، ۱۰ و ۱۲ با هم

و این سیاق کجا و این توجیه کجا که فرمودهٔ خداوند: « لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَليٰ أَكْثَرِهِمْ » (به‌راستی سخن عذاب بر بیشترشان حتمی شده است) [یس: ۷] را بر عموم بیم‌داده‌شدگان حمل کنیم، و دو آیهٔ « إِنّٰا جَعَلْنٰا فِي أَعْنٰاقِهِمْ » (ما در گردن‌هایشان طوق‌هایی نهادیم) [یس: ۸] و « جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا » (و پیش رویشان سدی قرار دادیم) [… ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۱۲ با هم

بنابراین حق این است که این آیات به صورت یکباره و با سیاقی یکدست نازل شده‌اند و وضعیت مردم و دوگروه‌شدنِ آنان را در هنگام رسیدن دعوت و تحقق هشدار توصیف می‌کنند؛ و البته هیچ مانعی ندارد که ماجرای یادشده رخ داده باشد و پیامبر خدا (ص) با خواندن این آیات از چشمان دشمنانش پنهان مانده باشد. ادامه در متن کامل