تفسیر آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ انبیاء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا أَرْسَلْنٰاكَ إِلاّٰ رَحْمَهً لِلْعٰالَمِينَ » (و تو را نفرستادیم مگر رحمتی برای جهانیان)؛ یعنی تو رحمتی فرستاده‌شده به سوی همهٔ جوامع بشری هستی — و دلیل آن، اسم جمعی است که همراه با «ال» آمده است («العالمین») — و این، مقتضای جهان‌شمولیِ رسالت پیامبر است.

آن حضرت (ص) از این جهت برای اهل دنیا رحمت است که آیینی آورده که پیروی از آن، مایهٔ سعادت اهل دنیا در دنیا و آخرتشان است.

و ایشان (ص) رحمتی برای اهل دنیاست از جهت آثار نیکویی که از قیامِ او به دعوت حق در جوامع بشری جریان یافته است؛ آثاری که با مقایسهٔ زندگی عمومیِ امروز بشر با دورانِ پیش از بعثت آن حضرت (ص) و سنجش این دو شیوهٔ زندگی با یکدیگر، بسیار آشکار و نمایان می‌گردد.

بحث روایی

و در کتاب «الدر المنثور»، بیهقی در «دلائل» از ابوهریره روایت کرده است که گفت: پیامبر خدا (ص) فرمودند: «إنما أنا رحمة مهداة» (همانا من رحمتی هدیه‌شده‌ام).