وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
و با قوم ثمود، همانان که در آن درّه صخرهها را میشکافتند؟
تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ فجر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۸۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/89/9/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جٰابُوا الصَّخْرَ بِالْوٰادِ » (و قوم ثمود که در آن وادی صخرهها را میشکافتند). «جَوْب» به معنای بریدن و قطعهقطعه کردن است؛ یعنی با تراشیدنِ صخرههای کوهها برای ساختن خانهها، آنها را میشکافتند. بنابراین، این سخن در معنای کلام دیگر الهی است: «وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبٰالِ بُيُوتاً» (و از کوهها خانههایی میتراشید؛ شعراء: ۱۴۹).