تفسیر آیهٔ ۱۴۹ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبٰالِ بُيُوتاً فٰارِهِينَ » (و ماهرانه/سرمستانه از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید). راغب گفته است: «فَرِه» (به فتحِ فاء و کسرِ راء، صفت مشبهه) به معنای سرمست و گردن‌کش است، و این فرمودهٔ خدای متعال: « وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبٰالِ بُيُوتاً فٰارِهِينَ » یعنی در حالی که ماهر و چیره‌دست هستید، و برخی گفته‌اند معنایش این است: در حالی که سرمست و طغیان‌گرید (پایان سخن راغب به‌طور خلاصه). بنا بر معنایی که او برگزیده، آیه در مقام بیان نعمت خواهد بود، و بنا بر معنای دیگر، برای انکار و سرزنشِ سرمستی و ناسپاسیِ آنان آورده شده است.

این آیه در هر حال در قلمرو همان پرسش انکاریِ پیشین جای دارد.