تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ تکویر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذَا الْبِحٰارُ سُجِّرَتْ »؛ «تسجیر» را به برافروختن آتش تفسیر کرده‌اند و به پر شدن نیز تفسیر نموده‌اند. بر پایهٔ معنای نخست، معنا این است: «و هنگامی که دریاها به آتش برافروخته شوند»، و بر پایهٔ معنای دوم: «و هنگامی که دریاها [از آب] پر و لبریز گردند».

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱، ۲، ۳، ۴، ۶ و ۷ با هم

در تفسیر قمی دربارهٔ « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ » آمده است: [خورشید] سیاه و تاریک می‌شود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ » فرمود: نور آن‌ها می‌رود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا الْجِبٰالُ سُيِّرَتْ » فرمود: به راه می‌افتند، همان‌گونه که فرمود: « تَحْسَبُهٰا جٰامِدَهً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحٰابِ » (نمل: ۸۸؛ آن‌ها را بی‌حرکت می‌پنداری در حالی که مانند حرکت ابرها می‌گذرند). ادامه در متن کامل