تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ مرسلات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و اینکه می‌فرماید: « وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ »، یعنی برای آنان زمانی مشخص شود که در آن برای گواهی‌دادن بر امت‌ها حاضر گردند، یا به زمانی برسند که برای ادای گواهی‌شان بر امت‌ها در انتظارش بوده‌اند؛ این واژه از «تأقیت» به معنای وقت‌معین‌کردن (توقیت) است. خدای متعال می‌فرماید: «فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ» (اعراف: ۶؛ «پس قطعاً از کسانی که [پیامبران] به‌سوی آنان فرستاده شده‌اند خواهیم پرسید، و بی‌گمان از فرستادگان نیز خواهیم پرسید»)، و فرمود: «يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مٰا ذٰا أُجِبْتُمْ» (مائده: ۱۰۹؛ «روزی که خداوند پیامبران را گرد می‌آورد، پس می‌فرماید: چه پاسخی به شما داده شد؟»).

بحث روایی

و در «مجمع‌البیان» آمده است که امام صادق (ع) دربارهٔ « أُقِّتَتْ » فرمود: «أي بعثت في أوقات مختلفه»؛ یعنی در زمان‌های گوناگون برانگیخته شده‌اند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ -إلي قوله- أُقِّتَتْ » (پس هنگامی که ستارگان بی‌فروغ شوند... ادامه در متن کامل

خدای سبحان روز موعود را با یادکردن رویدادهایی شناسانده است که همراه با برافتادن جهان انسانی و گسستن نظام دنیوی رخ می‌دهند؛ مانند بی‌فروغ‌شدن ستارگان، شکافتن زمین، درهم‌کوبیده‌شدن کوه‌ها و دگرگونی این نظام به نظامی دیگر و متفاوت با آن. ادامه در متن کامل

از بیانات قرآن و سنّت به‌روشنی و بداهت دانسته می‌شود که نظام زندگی با همهٔ شئونش در آخرت، غیر از نظام آن در دنیاست. ادامه در متن کامل

بنابراین، شناساندنِ نشئهٔ رستاخیز و جزا از سوی خدای متعال با نشانه‌هایی که در آن‌ها با ویرانیِ بنیاد زمین، از جا کنده‌شدن کوه‌ها، شکافته‌شدن آسمان، بی‌فروغ‌گشتن ستارگان و مانند این‌ها طومار دنیا در هم پیچیده می‌شود، از قبیل شناساندنِ یک نشئه با فروپاشی نظام حاکم بر نشئه‌ای دیگر است. ادامه در متن کامل

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۸، ۹ و ۱۱ با هم

و در همان کتاب، در روایت ابوالجارود از امام باقر (ع) ذیل سخن خداوند: « فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ » آمده است: «فطمسها ذهاب ضوئها»؛ بی‌نور شدن ستارگان، همان از میان رفتن روشناییِ آن‌هاست؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا السَّمٰاءُ فُرِجَتْ » فرمود: «تفرج و تنشق»؛ شکافته و پاره‌پاره می‌شود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ » فرمود: «بعثت في أوقات مختلفه»؛ [پیامبران] در زمان‌های گوناگون برانگیخته شده‌اند.