تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ مرسلات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و اینکه می‌فرماید: « وَ إِذَا الْجِبٰالُ نُسِفَتْ »، یعنی از ریشه کنده و ناپدید شوند؛ برگرفته از این سخنِ عرب است که می‌گویند: «نَسَفَتِ الرِّيحُ الشَّيْءَ»؛ یعنی باد آن چیز را از جا کند و از میان برد. خدای متعال می‌فرماید: «وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبٰالِ فَقُلْ يَنْسِفُهٰا رَبِّي نَسْفاً» (طه: ۱۰۵؛ «و از تو دربارهٔ کوه‌ها می‌پرسند، بگو: پروردگارم آن‌ها را به‌کلّی از جا برمی‌کَند و متلاشی می‌سازد»).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ -إلي قوله- أُقِّتَتْ » (پس هنگامی که ستارگان بی‌فروغ شوند... ادامه در متن کامل

خدای سبحان روز موعود را با یادکردن رویدادهایی شناسانده است که همراه با برافتادن جهان انسانی و گسستن نظام دنیوی رخ می‌دهند؛ مانند بی‌فروغ‌شدن ستارگان، شکافتن زمین، درهم‌کوبیده‌شدن کوه‌ها و دگرگونی این نظام به نظامی دیگر و متفاوت با آن. ادامه در متن کامل

از بیانات قرآن و سنّت به‌روشنی و بداهت دانسته می‌شود که نظام زندگی با همهٔ شئونش در آخرت، غیر از نظام آن در دنیاست. ادامه در متن کامل

بنابراین، شناساندنِ نشئهٔ رستاخیز و جزا از سوی خدای متعال با نشانه‌هایی که در آن‌ها با ویرانیِ بنیاد زمین، از جا کنده‌شدن کوه‌ها، شکافته‌شدن آسمان، بی‌فروغ‌گشتن ستارگان و مانند این‌ها طومار دنیا در هم پیچیده می‌شود، از قبیل شناساندنِ یک نشئه با فروپاشی نظام حاکم بر نشئه‌ای دیگر است. ادامه در متن کامل