وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ
و هنگامی که آسمان شکافته شود،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۸ تا ۱۱ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ -إلي قوله- أُقِّتَتْ » (پس هنگامی که ستارگان بیفروغ شوند... ادامه در متن کامل
خدای سبحان روز موعود را با یادکردن رویدادهایی شناسانده است که همراه با برافتادن جهان انسانی و گسستن نظام دنیوی رخ میدهند؛ مانند بیفروغشدن ستارگان، شکافتن زمین، درهمکوبیدهشدن کوهها و دگرگونی این نظام به نظامی دیگر و متفاوت با آن. ادامه در متن کامل
از بیانات قرآن و سنّت بهروشنی و بداهت دانسته میشود که نظام زندگی با همهٔ شئونش در آخرت، غیر از نظام آن در دنیاست. ادامه در متن کامل
بنابراین، شناساندنِ نشئهٔ رستاخیز و جزا از سوی خدای متعال با نشانههایی که در آنها با ویرانیِ بنیاد زمین، از جا کندهشدن کوهها، شکافتهشدن آسمان، بیفروغگشتن ستارگان و مانند اینها طومار دنیا در هم پیچیده میشود، از قبیل شناساندنِ یک نشئه با فروپاشی نظام حاکم بر نشئهای دیگر است. ادامه در متن کامل
بحث روایی
تفسیر آیههای ۸، ۹ و ۱۱ با هم
و در همان کتاب، در روایت ابوالجارود از امام باقر (ع) ذیل سخن خداوند: « فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ » آمده است: «فطمسها ذهاب ضوئها»؛ بینور شدن ستارگان، همان از میان رفتن روشناییِ آنهاست؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا السَّمٰاءُ فُرِجَتْ » فرمود: «تفرج و تنشق»؛ شکافته و پارهپاره میشود؛ و دربارهٔ « وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ » فرمود: «بعثت في أوقات مختلفه»؛ [پیامبران] در زمانهای گوناگون برانگیخته شدهاند.
تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۴۸ تا ۱۵۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/9/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و اینکه میفرماید: « وَ إِذَا السَّمٰاءُ فُرِجَتْ »، یعنی شکافته شود؛ و «فَرْج» و «فُرْجَه» به معنای شکاف میان دو چیز است. خدای متعال میفرماید: «إِذَا السَّمٰاءُ انْشَقَّتْ» (انشقاق: ۱؛ «آنگاه که آسمان بشکافد»).