تفسیر آیهٔ ۲۹ سورهٔ دهر

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۸ و ۲۹ با هم

و این آیه در مقام دفعِ دَخل (پاسخ به اشکالی ناگفته) است؛ گویی متوهّمی گمان می‌کرده که آنان با دلبستگی‌شان به دنیا و روی‌گردانی از آخرت، خدای متعال را به عجز وا‌می‌دارند و خواستِ او را مبنی بر ایمان آوردن و اطاعت کردنشان تباه می‌سازند. پس در پاسخ آمده است که آنان آفریدهٔ خداوندند؛ او خود خلقشان کرده و پیوند وجودشان را استوار ساخته است، و اگر بخواهد، آنان را می‌بَرد و دیگران را می‌آورد؛ پس چگونه او را ناتوان می‌سازند، در حالی که آفرینش، تدبیر امور، زندگی و مرگشان همه در دست اوست؟! خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ هٰذِهِ تَذْكِرَهٌ فَمَنْ شٰاءَ اتَّخَذَ إِليٰ رَبِّهِ سَبِيلاً » (همانا این پند و تذکری است؛ پس هر که بخواهد، راهی به‌سوی پروردگارش برمی‌گزیند). تفسیر این آیه پیش‌تر در سورهٔ مزمل گذشت، و اشاره با واژهٔ «هٰذِهِ» (این) به مطالبی است که در این سوره بیان شد.