تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ قیامه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « لاٰ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰامَهِ » (به روز قیامت سوگند می‌خورم)؛ این تعبیر سوگندی به روز قیامت است؛ خواه بنا بر اختلاف دیدگاه‌ها، عبارت « لاٰ أُقْسِمُ » خود کلمهٔ سوگند دانسته شود، یا «لا» زاید به شمار آید و یا نافیه باشد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱ و ۲ با هم

و جواب قسم حذف شده است و آیه‌های بعدی بر آن دلالت دارند، و در تقدیر چنین است: «به‌یقین برانگیخته خواهید شد» (لَیُبْعَثُنَّ). این جواب تنها برای نشان‌دادن شکوه و بزرگیِ کار آن روز حذف شده است؛ چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «ثَقُلَتْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ لاٰ تَأْتِيكُمْ إِلاّٰ بَغْتَهً» (اعراف: ۱۸۷؛ «[بارِ حادثهٔ قیامت] در آسمان‌ها و زمین سنگین است و جز ناگهانی به سراغتان نمی‌آید»)، و می‌فرماید: «إِنَّ السّٰاعَهَ آتِيَهٌ أَكٰادُ أُخْفِيهٰا لِتُجْزيٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمٰا تَسْعيٰ» (طه: ۱۵؛ «به‌راستی رستاخیز آمدنی است؛ می‌خواهم آن را پنهان دارم تا هر کس در برابر آنچه تلاش می‌کند جزا داده شود»)، و می‌فرماید: «عَمَّ يَتَسٰاءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ» (نبأ: ۱؛ «از چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟ از آن خبر بزرگ!»).