تفسیر آیهٔ ۲۸ سورهٔ نوح

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوٰالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنٰاتِ » (پروردگارا، مرا و پدر و مادرم را و هر کس را که باایمان به خانه‌ام درآید، و همهٔ مردان و زنان باایمان را بیامرز).

تا پایان آیه؛ مراد از «هر کس باایمان به خانه‌اش درآید»، همان کسانی از قومش هستند که به او ایمان آوردند، و مراد از «مردان مؤمن و زنان مؤمن»، عمومِ آنان تا روز قیامت است.

و سخن خدای متعال که: « وَ لاٰ تَزِدِ الظّٰالِمِينَ إِلاّٰ تَبٰاراً » (و ستمکاران را جز هلاکت نیفزای)، «تَبار» به معنای هلاکت و نابودی است. ظاهر امر آن است که مراد از تبار، چیزی است که عذاب آخرت را در پی دارد — یعنی گمراهی — و نیز هلاکت دنیا با غرق‌شدن، که هر دو پیش از این در دعای او گذشت؛ و این دعا، آخرین سخنی است که از آن حضرت (ع) در قرآن کریم نقل شده است.