تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ نوح

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبٰادَكَ وَ لاٰ يَلِدُوا إِلاّٰ فٰاجِراً كَفّٰاراً » (چرا که اگر آنان را واگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز زشت‌کارِ بسیار ناسپاس نمی‌زایند). این آیه دلیلِ درخواست هلاکتِ همگانیِ آنان است؛ به این معنا که زنده ماندنشان هیچ فایده‌ای ندارد: نه برای مؤمنانی که در کنار آنان به سر می‌برند، زیرا گمراه‌شان می‌کنند؛ و نه در فرزندانی که به دنیا می‌آورند، چون جز زشت‌کاری بسیار کافر به دنیا نمی‌آورند؛ و «فجور» به معنای گناهکاریِ بسیار زشت است و «کفّار» کسی است که در کفر ورزیدن زیاده‌روی می‌کند.

نوح (ع) این ویژگی‌هایی را که دربارهٔ آنان بیان کرد، از وحی الهی دریافته بود؛ همان‌گونه که پیش‌تر در تفسیر داستان نوح در سورهٔ هود گذشت.