تفسیر آیهٔ ۱۵۱ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي وَ أَدْخِلْنٰا فِي رَحْمَتِكَ » (گفت: پروردگارا! مرا و برادرم را بیامرز و ما را در رحمت خود داخل کن...). این آیه دعایی از آن حضرت (ع) است، و در بحث از مغفرت (آمرزش) در پایان جلد ششمِ این کتاب گذشت که دایرهٔ شمولِ مغفرت گسترده‌تر از نافرمانی و گناه است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۵۰ و ۱۵۱ با هم

همچنین رفتار موسی با برادرش—که سرِ او را گرفت و به‌سوی خود کشید، گویی مقدمه‌ای برای تنبیه او بود—به این پندار بود که هارون با تشخیص خود و به گمانِ مصلحت، سرخود تصمیم گرفته و فرمان موسی را واگذاشته است. بنابراین، آنچه از موسی سر زد تنها تأدیبی در یک امر ارشادی (راهنمایی به مصلحت) بود، نه مجازاتی در یک امر مولوی (دستوری الزام‌آور از جایگاه فرمانروایی)؛ هرچند حق در این ماجرا با هارون بود. از همین رو، هنگامی که هارون ماجرا را برایش بازگفت، عذر او را پذیرفت و برای خود و برادرش با این سخن دعا کرد: «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي...» (اعراف: ۱۵۱) (پروردگارا، بر من و برادرم ببخشای...).