تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ قلم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰاتِ النَّعِيمِ » (همانا برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان بهشت‌های پرنعمت خواهد بود)؛ این آیه بشارتی است برای پرهیزگاران و بیانی از حالِ آنان در آخرت، در برابر آنچه از سرنوشت تکذیب‌کنندگان در آن سرا بیان شد.

در تعبیر « عِنْدَ رَبِّهِمْ » (نزد پروردگارشان)، به جای آنکه گفته شود: «عند الله» (نزد خدا)، اشاره‌ای است به پیوند تدبیر و رحمت میان آنان و خداوند سبحان؛ و اینکه برخورداری از این بهشت‌ها در برابر آن است که ربوبیت (پروردگاری) را تنها ویژهٔ خدای متعال دانستند و بندگی را برای او خالص کردند.

و اضافه شدن «جَنّات» (بهشت‌ها) به «نَعیم» (که همان نعمت است)، برای اشاره به این است که هر چه در آن بهشت‌هاست، نعمتی خالص است که هیچ رنج و عذابی با آن آمیخته نیست، و لذتی است که هیچ دردی همراهش نمی‌شود. به خواست خدا در تفسیر سخن خدای متعال: «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ» (سپس در آن روز، قطعاً از نعمت بازخواست خواهید شد؛ تکاثر: ۸) خواهد آمد که مراد از «نعیم»، ولایت است.