تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِلاّٰ قِيلاً سَلاٰماً سَلاٰماً » (مگر سخنی که سلام است و سلام). این استثنا از لغو و تأثیم، استثنای منقطع است (زیرا سلام از جنس لغو و گناه نیست). «قیل» مصدری همانند «قول» است، و « سَلاٰماً » توضیحی برای واژهٔ «قِيلاً» به شمار می‌رود و تکرار آن، تکرارِ وقوع را می‌رساند؛ و معنای آیه چنین است: مگر سخنی که پیوسته سلامی در پی سلامِ دیگر است.

گفته شده است: ممکن است « سَلاٰماً » مصدری در معنای وصف و صفت برای «قِيلاً» باشد، که معنایش چنین می‌شود: مگر سخنی که سالم و بی‌گزند است.