تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ واقعه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ أَصْحٰابُ الْيَمِينِ مٰا أَصْحٰابُ الْيَمِينِ » (و یاران راست، چه یاران راستی!). این آیه آغازِ بیانِ تفصیلیِ سرانجامِ کارِ اصحاب میمنه (اهل سعادت) است، و از تغییر تعبیر به «اصحاب یمین» دانسته می‌شود که اصحاب یمین و اصحاب میمنه هر دو یکی هستند؛ همان کسانی که کارنامهٔ عملشان به دست راستشان داده می‌شود. این جمله پرسشی است و برای بزرگداشتِ شأنِ آنان و شگفت‌آور نشان دادنِ حالشان آورده شده است، و خبر برای « وَ أَصْحٰابُ الْيَمِينِ » به شمار می‌رود.

بحث روایی

در همان تفسیر دربارهٔ سخن خدای متعال که می‌فرماید: « وَ أَصْحٰابُ الْيَمِينِ مٰا أَصْحٰابُ الْيَمِينِ » (و یارانِ دستِ راست؛ چه یاران دستِ راستی!) آمده است: مقصود علی بن ابی‌طالب (ع) و یاران و شیعیان او هستند.

می‌گویم: این روایت بر پایهٔ روایاتی است که ذیل سخن خدای متعال: «يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُنٰاسٍ بِإِمٰامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتٰابَهُ بِيَمِينِهِ» (اسراء: ۷۱) آمده است که «یمین» همان امامِ برحق است؛ ازاین‌رو معنای روایت این است که «یمین» علی (ع) است و «اصحاب یمین» شیعیان او هستند؛ و این روایت از بابِ جَری (تطبیق آیه بر مصداق‌های برجسته) است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲۷، ۳۹، ۴۰ و ۴۱ با هم

می‌گویم: این معنا در چند روایت دیگر نیز نقل شده است؛ ولی ظاهر آیه‌های این سوره نشان می‌دهد که این دسته‌بندی برای همهٔ انسان‌هاست، نه ویژهٔ این امت. ادامه در متن کامل