تفسیر آیهٔ ۵۹ سورهٔ نجم

تفسیر این آیه در المیزان

بحث روایی

و در کتاب «مجمع البیان» دربارهٔ سخن خدای متعال: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ » [نجم: ۵۹] (آیا از این سخن تعجب می‌کنید؟) آمده است: منظور از «حدیث»، همان خبرهایی است که پیش از این بیان شد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۹ تا ۶۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لاٰ تَبْكُونَ وَ أَنْتُمْ سٰامِدُونَ »؛ اشاره با «هٰذَا الْحَدِيثِ» (این سخن) به بیانِ گذشته است، و «سمود» به معنای لهو و سرگرمیِ غفلت‌آور است. این آیه نتیجه‌گیری از بیانات گذشته است و استفهام (پرسش) برای سرزنش و توبیخ است.

و معنا این است: اگر خدا همان پروردگار شماست که هر کاری به او پایان می‌پذیرد و آفرینش جهان دیگر بر عهدهٔ اوست، و قیامت نزدیک است و جز خدا هیچ برطرف‌کننده‌ای ندارد، پس بر شما لازم بود به خاطر کوتاهی‌هایتان در حق خدا و قرار گرفتن در معرض شقاوت همیشگی بگریید؛ آیا با این حال، از این بیانی که شما را به رهایی فرا می‌خواند از سرِ انکار تعجب می‌کنید و با تمسخر می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟!

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵۹ و ۶۰ با هم

و در کتاب «الدر المنثور»، ابن‌مردویه از ابن‌عباس روایت کرده است که گفت: هنگامی که این آیه بر پیامبر (ص) نازل شد: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لاٰ تَبْكُونَ » [نجم: ۵۹-۶۰] (آیا از این سخن تعجب می‌کنید، و می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟)، پس از آن دیگر پیامبر خندان دیده نشد تا زمانی که از دنیا رفت.