وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
و می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟
تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۵۱ تا ۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/60/
وتضحكون ولا تبكون
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
و می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟
تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ نجم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۵۱ تا ۵۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/53/60/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۵۹ تا ۶۱ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لاٰ تَبْكُونَ وَ أَنْتُمْ سٰامِدُونَ »؛ اشاره با «هٰذَا الْحَدِيثِ» (این سخن) به بیانِ گذشته است، و «سمود» به معنای لهو و سرگرمیِ غفلت‌آور است. این آیه نتیجه‌گیری از بیانات گذشته است و استفهام (پرسش) برای سرزنش و توبیخ است.
و معنا این است: اگر خدا همان پروردگار شماست که هر کاری به او پایان می‌پذیرد و آفرینش جهان دیگر بر عهدهٔ اوست، و قیامت نزدیک است و جز خدا هیچ برطرف‌کننده‌ای ندارد، پس بر شما لازم بود به خاطر کوتاهی‌هایتان در حق خدا و قرار گرفتن در معرض شقاوت همیشگی بگریید؛ آیا با این حال، از این بیانی که شما را به رهایی فرا می‌خواند از سرِ انکار تعجب می‌کنید و با تمسخر می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟!
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۵۹ و ۶۰ با هم
و در کتاب «الدر المنثور»، ابن‌مردویه از ابن‌عباس روایت کرده است که گفت: هنگامی که این آیه بر پیامبر (ص) نازل شد: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لاٰ تَبْكُونَ » [نجم: ۵۹-۶۰] (آیا از این سخن تعجب می‌کنید، و می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟)، پس از آن دیگر پیامبر خندان دیده نشد تا زمانی که از دنیا رفت.