تفسیر آیهٔ ۶۱ سورهٔ نجم

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۹ تا ۶۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ فَمِنْ هٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لاٰ تَبْكُونَ وَ أَنْتُمْ سٰامِدُونَ »؛ اشاره با «هٰذَا الْحَدِيثِ» (این سخن) به بیانِ گذشته است، و «سمود» به معنای لهو و سرگرمیِ غفلت‌آور است. این آیه نتیجه‌گیری از بیانات گذشته است و استفهام (پرسش) برای سرزنش و توبیخ است.

و معنا این است: اگر خدا همان پروردگار شماست که هر کاری به او پایان می‌پذیرد و آفرینش جهان دیگر بر عهدهٔ اوست، و قیامت نزدیک است و جز خدا هیچ برطرف‌کننده‌ای ندارد، پس بر شما لازم بود به خاطر کوتاهی‌هایتان در حق خدا و قرار گرفتن در معرض شقاوت همیشگی بگریید؛ آیا با این حال، از این بیانی که شما را به رهایی فرا می‌خواند از سرِ انکار تعجب می‌کنید و با تمسخر می‌خندید و گریه نمی‌کنید؟!