تفسیر آیهٔ ۴۰ سورهٔ نجم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُريٰ » (و این‌که تلاش او به‌زودی دیده خواهد شد). مراد از سعی، همان کاری است که برای آن تلاش کرده، و مراد از رؤیت، مشاهده و دیدن است. ظرف و زمان این مشاهده نیز به دلیل آن‌که بی‌درنگ پس از آن پاداش آمده، روز قیامت است؛ بنابراین آیه در معنا نزدیک است به فرمودهٔ خدای متعال: «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مٰا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ مٰا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ» (روزی که هر کس آنچه را از کار نیک انجام داده حاضر می‌یابد و نیز آنچه از کار بد کرده است؛ آل‌عمران: ۳۰)، و سخن او: «يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النّٰاسُ أَشْتٰاتاً لِيُرَوْا أَعْمٰالَهُمْ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقٰالَ ذَرَّهٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقٰالَ ذَرَّهٍ شَرًّا يَرَهُ» (در آن روز، مردم دسته‌دسته بازمی‌گردند تا کارهایشان به آنان نشان داده شود؛ پس هر کس به اندازهٔ سنگینی ذره‌ای نیکی کند آن را می‌بیند، و هر کس به اندازهٔ سنگینی ذره‌ای بدی کند آن را می‌بیند؛ زلزال: ۸).

آمدن عبارتِ « سَوْفَ يُريٰ » به صیغهٔ مجهول (دیده خواهد شد)، خالی از این نکته نیست که جز خودِ عمل‌کننده، کسان دیگری نیز آن عمل را مشاهده می‌کنند.