وَنَجَّيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ
و کسانی را که ایمان آورده و پرواپیشه بودند نجات دادیم.
تفسیر آیهٔ ۱۸ سورهٔ فصلت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۳۷۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/41/18/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كٰانُوا يَتَّقُونَ » (و کسانی را که ایمان آورده و پروا پیشه میکردند، رهایی بخشیدیم). تقوا را به ایمان ضمیمه کرد و از تقواورزی با عبارت « وَ كٰانُوا يَتَّقُونَ » یاد نمود که بر استمرار دلالت دارد؛ تا نشان دهد که آنان میان ایمان و عمل شایسته پیوند زده بودند، و همین امر مایه نجاتشان از عذاب ریشهکنکننده شد، همانگونه که خدا در این سخن خود وعده داده است:
«وَ كٰانَ حَقًّا عَلَيْنٰا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» (روم: ۴۷؛ و یاری کردن مؤمنان حقی بر عهده ما بود).
و ظاهر این است که این آیه به هر دو داستان (عاد و ثمود) پیوند دارد و کاملکننده هر دو است، هرچند ظاهر کلام مفسران ارتباط آن تنها با داستان دوم است.