تفسیر آیهٔ ۵۰ سورهٔ زمر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

ظاهر این است که آیه با تعبیر « قَدْ قٰالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ » به قارون و امثال او اشاره دارد؛ چرا که در داستانش در سورهٔ قصص، این سخن از او حکایت شده است: « إِنَّمٰا أُوتِيتُهُ عَليٰ عِلْمٍ عِنْدِي » (قصص: ۷۸؛ همانا این ثروت بر اساس دانشی که نزد من است به من داده شده است).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۰ و ۵۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قَدْ قٰالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمٰا أَغْنيٰ عَنْهُمْ مٰا كٰانُوا يَكْسِبُونَ فَأَصٰابَهُمْ سَيِّئٰاتُ مٰا كَسَبُوا » (کسانی که پیش از آنان بودند نیز همین سخن را گفتند، ولی آنچه به دست می‌آوردند سودی به حالشان نبخشید، پس بدی‌های آنچه اندوخته بودند به آنان رسید). ضمیر مؤنث در « قَدْ قٰالَهَا » (آن را گفتند) با توجه به اینکه آن سخن، یک «گفتار» یا «سخن» (مقاله یا کلمه) بوده، به سخنِ پیشین بازمی‌گردد.

این آیه پاسخی است به گفتار آنان و اثباتِ این‌که آن نعمت، آزمونی است که با آن سنجیده می‌شوند؛ با این بیان که اگر آنان این نعمت را بر اساس دانشی از خود به دست آورده بودند و با توان و نیروی خویش کسب کرده بودند، باید دستاوردشان به کارشان می‌آمد و آنان را بی‌نیاز می‌کرد، و بدی‌های آنچه اندوخته بودند به آنان نمی‌رسید، و آن را برای خود نگه می‌داشتند و از آن برخوردار می‌شدند و در کنارش هلاک نمی‌گشتند؛ در حالی که چنین نیست، زیرا پیشینیانِ آنان نیز همین سخن را گفتند، ولی دستاوردشان سودی به حالشان نبخشید و بدی‌های آنچه اندوخته بودند به آنان رسید.