وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَضۡلٗا كَبِيرٗا
و به مؤمنان مژده بده که برای آنان از سوی خدا بخشش و فضلی بزرگ خواهد بود.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۴۵ تا ۴۸ با هم
و در تفسیر قمی دربارهٔ سخن خدای متعال: « يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ -إلي قوله وَ دَعْ أَذٰاهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَي اللّٰهِ وَ كَفيٰ بِاللّٰهِ وَكِيلاً »؛ «ای پیامبر، ما تو را فرستادیم... ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۴۷ سورهٔ احزاب، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۳۳۰ تا ۳۳۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/33/47/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَضْلاً كَبِيراً » (و مؤمنان را مژده ده که برای آنان از سوی خدا بخششی بزرگ است). فضل نوعی از عطا است که بدون استحقاقِ دریافتکننده به او داده میشود؛ و خداوند بخشش خود را اینگونه توصیف فرموده است: «مَنْ جٰاءَ بِالْحَسَنَهِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثٰالِهٰا» (انعام: ۱۶۰) (هر کس کار نیکی بیاورد، ده برابر آن خواهد داشت) و فرموده است: «لَهُمْ مٰا يَشٰاؤُنَ فِيهٰا وَ لَدَيْنٰا مَزِيدٌ» (ق: ۳۵) (هر چه بخواهند در آنجا دارند، و نزد ما افزونتر نیز هست)؛ پس روشن ساخت پاداشی میدهد که در برابرِ خود عمل قرار نمیگیرد، و این همان «فضل» است؛ و در آیه هیچ دلیلی وجود ندارد که بر اختصاص داشتنِ این فضل به آخرت دلالت کند.