تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ احزاب

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ دٰاعِياً إِلَي اللّٰهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرٰاجاً مُنِيراً » (و دعوت‌کننده‌ای به سوی خدا به فرمان او، و چراغی تابناک). دعوت او به سوی خدا، همان فراخواندن مردم به ایمان به خدای یگانه است، و لازمه‌اش ایمان به دین خداست؛ و مقید شدنِ دعوت به اذن الهی، آن را هم‌ارز و هم‌معنای بعثت قرار می‌دهد.

و اینکه آن حضرت (ص) چراغی تابناک است، از این رو است که مردم به سبب او به سوی سعادت خویش رهنمون می‌شوند و از تاریکی‌های تیره‌بختی و گمراهی نجات می‌یابند؛ بنابراین، این تعبیر از باب استعاره است. سخن برخی مفسران که گفته‌اند مقصود از چراغِ تابناک، قرآن است و عبارت در تقدیر «صاحبِ چراغی تابناک» بوده، تکلفی بی‌دلیل است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۴۵ و ۴۶ با هم

و در کتاب «علل الشرائع»، به سند خود از عبدالله بن حسن، از پدرش، از جدش حسن بن علی (ع) روایت کرده است که فرمود: گروهی از یهودیان نزد پیامبر خدا (ص) آمدند و داناترینشان در میان پرسش‌هایی که از ایشان کرد، پرسید: به چه سبب محمد، احمد، ابوالقاسم، بشیر (مژده‌دهنده)، نذیر (بیم‌دهنده) و داعی (دعوت‌کننده) نامیده شدی؟ پیامبر (ص) فرمود: اما داعی، از آن رو که مردم را به دین پروردگار عزوجل دعوت می‌کنم؛ و اما نذیر، از آن رو که هر کس نافرمانی‌ام کند به آتش بیم می‌دهم؛ و اما بشیر، از آن رو که هر کس مرا اطاعت کند به بهشت مژده می‌دهم... تا پایان حدیث.

تفسیر آیه‌های ۴۵ تا ۴۸ با هم

و در تفسیر قمی دربارهٔ سخن خدای متعال: « يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ -إلي قوله وَ دَعْ أَذٰاهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَي اللّٰهِ وَ كَفيٰ بِاللّٰهِ وَكِيلاً »؛ «ای پیامبر، ما تو را فرستادیم... ادامه در متن کامل