تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « لِيَكْفُرُوا بِمٰا آتَيْنٰاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ » (تا به آنچه به آنان داده‌ایم ناسپاسی کنند؛ پس برخوردار شوید که به زودی خواهید دانست).
این سخن، تهدیدی است برای آن مشرکان به هنگام چشیدن رحمت؛ و حرف لام در « لِيَكْفُرُوا » برای امر غایب است. سخن او که: « فَتَمَتَّعُوا » (پس برخوردار شوید) نیز فرع بر جمله پیشین و امر دیگری است، و هر دو امر برای تهدید آمده‌اند. تغییر لحن گفتار از امر غایب به امر حاضر (التفات)، به سبب برانگیخته شدن خشم و ناخشنودی شدید از کوتاهیِ آنان در حق خدا و سبک شمردن فرمان اوست؛ چرا که کارشان به جایی رسیده که هنگام گزند و سختی زاری می‌کنند و چون برطرف شود کفر می‌ورزند.