تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ روم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أَمْ أَنْزَلْنٰا عَلَيْهِمْ سُلْطٰاناً فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمٰا كٰانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ » (یا مگر بر آنان دلیلی استوار نازل کرده‌ایم که آن دلیل درباره آنچه به آن شرک می‌ورزیدند سخن می‌گوید؟).
واژهٔ «أَمْ» منقطعه است (به معنای «بلکه»)؛ و مراد از انزال (فرو فرستادن)، به صورت مجازی، آگاه ساختن یا آموزش دادن است؛ «سلطان» به معنای برهان و دلیل روشن است، و مراد از تکلم (سخن گفتن) نیز به طور مجازی، دلالت کردن است. بنابراین معنا چنین است: «بلکه آیا برهانی به آنان آموخته‌ایم که بر آنچه شریک خدا قرار می‌دادند — یا بر درستیِ شرکشان — دلالت کند؟»

همچنین ممکن است مراد از «سلطان»، صاحب تسلط یعنی فرشته باشد؛ در این صورت در واژه‌های «انزال» و «تکلم» مجازی در کار نیست و معنا چنین خواهد بود: «بلکه آیا فرشته‌ای بر آنان نازل کرده‌ایم که درباره آنچه به آن شرک می‌ورزیدند — یا درباره شرکشان — سخن بگوید؟»