تفسیر آیهٔ ۱۱۵ سورهٔ آل عمران

تفسیر این آیه در المیزان

بیان آیات

خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ» (و هر کار نیکی انجام دهند، هرگز نادیده گرفته نمی‌شود و ناسپاسی نخواهد دید). این واژه از «کفران» در برابر شکرگزاری است؛ یعنی خداوند از کارشان سپاسگزاری می‌کند و پاداش آن را بدون کمترین کاستی و تباهی به خودشان بازمی‌گرداند، چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللّٰهَ...» (و هر کس به دلخواه خود کار نیکی انجام دهد، همانا خداوند...). «... شٰاكِرٌ عَلِيمٌ» (بقره: ۱۵۸)؛ «[خداوند] سپاسگزار و داناست»، و فرمود: «وَ مٰا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ -إلي أن قال- وَ مٰا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لاٰ تُظْلَمُونَ» (بقره: ۲۷۲): «و هر مالی که انفاق کنید، به سود خود شماست - تا آنجا که فرمود - و هر مالی انفاق کنید، به‌تمامی به شما بازگردانده می‌شود و به شما ستمی نخواهد رفت».

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۱۱۳ تا ۱۱۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «لَيْسُوا سَوٰاءً» تا سخن او: «بِالْمُتَّقِينَ» (همه یکسان نیستند... به پرهیزگاران). واژهٔ «سَواء» مصدری است که از آن معنای صفت اراده شده است؛ یعنی در وصف و حکم یکسان نیستند؛ چرا که گروهی از آنان امتی پایدار و درست‌کردارند که آیات خدا را تلاوت می‌کنند تا آخر آیه. از اینجا آشکار می‌شود که سخن او: «مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ» تا آخر آیه، در مقام بیان علت است و با آن، دلیلِ یکسان نبودن اهل کتاب تبیین می‌شود.