وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ
و پیش از تو هیچ پیامبری نفرستادیم مگر آنکه به او وحی کردیم که: «هیچ معبودی جز من نیست، پس تنها مرا بپرستید».
تفسیر آیهٔ ۲۵ سورهٔ انبیاء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۲۷۴ تا ۲۷۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/21/25/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا فَاعْبُدُونِ » (و پیش از تو هیچ پیامبری نفرستادیم مگر این‌که به او وحی می‌کردیم که معبودی جز من نیست، پس تنها مرا بپرستید)؛ این سخن، تثبیت همان مطلبی است که در آیهٔ پیشین بیان شد: کتابِ آسمانی (ذکر)، یگانگی خدا و وجوب عبادتش را یادآور می‌شود، و خالی از نوعی تأیید برای معنای دوم از دو معنای «ذکر» نیست.
و عبارت «نُوحِي إِلَيْهِ » (به او وحی می‌کردیم) بر استمرار دلالت دارد؛ و عبارت «فَاعْبُدُونِ » (پس مرا بپرستید) خطابی به پیامبران و همراهانشان از میان امّت‌هاست، و باقیِ آیه نیز روشن است.