تفسیر آیهٔ ۶۵ سورهٔ طه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالُوا يٰا مُوسيٰ إِمّٰا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمّٰا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقيٰ » (گفتند: ای موسی، یا تو [عصایت را] می‌افکنی یا ما نخستین کسانی باشیم که می‌افکنند).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۶۵ و ۶۶ با هم

[تا پایان آیهٔ بعد]. «حِبال» جمع «حَبل» (ریسمان) و «عِصِيّ» جمع «عصا» (چوب‌دستی) است؛ و ساحران آن‌ها را به کار گرفته بودند تا در دیدگان مردم، مارهایی کوچک و بزرگ، همانند آنچه از عصای موسی (ع) پدیدار می‌شد، به تصویر بکشند.

و در اینجا حذف و ایجازی (کوتاه‌گویی) در میان است؛ گویی گفته شده: پس به وعده‌گاه آمدند در حالی که موسی نیز در آن حضور یافته بود؛ آن‌گاه پرسیده شد: چه کردند؟ پس گفته شد: «قٰالُوا يٰا مُوسيٰ إِمّٰا أَنْ تُلْقِيَ -أي عصاك- وَ إِمّٰا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقيٰ » (گفتند: ای موسی، یا این است که تو [عصایت را] می‌افکنی و یا ما نخستین کسانی باشیم که می‌افکنند). و این، مخیّر کردن موسی از سوی آنان بود میان این‌که او افکندن را آغاز کند یا شکیبایی ورزد تا آنان بیفکنند و سپس او هر چه بناست بیاورد به میان آورد. موسی «قٰالَ موسي: بَلْ أَلْقُوا » (گفت: بلکه شما بیفکنید)؛ پس میدان را برایشان خالی گذاشت تا هر چه در توان دارند بیاورند، در حالی که خود بر پروردگارش تکیه داشت و به وعدهٔ او مطمئن بود، بی‌آنکه نگران و مضطرب باشد؛ چرا که پروردگارش در میان آنچه به او فرموده بود، گفته بود: «إِنَّنِي مَعَكُمٰا أَسْمَعُ وَ أَريٰ » (من با شمایم، می‌شنوم و می‌بینم؛ طه: ۴۶).