فَتَوَلَّىٰ فِرۡعَوۡنُ فَجَمَعَ كَيۡدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ
پس فرعون روی برتافت و نیرنگ خویش را گرد آورد، سپس [به وعدهگاه] آمد.
تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ طه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۱۷۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/20/60/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «فَتَوَلّٰي فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتيٰ » (پس فرعون پشت کرد و نیرنگ خود را گرد آورد، سپس آمد). ظاهر سیاق نشان میدهد که مراد از رویگرداندن فرعون، رفتن او از مجلس تعیین موعد بود تا برای آنچه وعده داده است آماده شود؛ و مقصود از گردآوردن نیرنگش، جمعآوری ابزارهای حیلهگری از جادوگران و دیگر وسایلی است که برای فریبدادن مردم و پوشاندن حقیقت به آنها متوسل میشد. نیز ممکن است مراد از گردآوردن نیرنگ، جمعآوری «صاحبان نیرنگ» باشد با حذف مضاف، که مقصود از آنان همان جادوگران و دیگر کارگزاران و دستیاران او هستند. و سخن پروردگار: «ثُمَّ أَتيٰ » یعنی سپس به موعد مقرر آمد و در آن حاضر شد.