إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗاۖ وَلَا تُسۡـَٔلُ عَنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡجَحِيمِ
همانا ما تو را به حق، مژدهبخش و بیمدهنده فرستادیم، و تو دربارهٔ اهل دوزخ بازخواست نخواهی شد.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۱۸ و ۱۱۹ با هم
خدای متعال میفرماید: «قَدْ بَيَّنَّا الْآيٰاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ» (به راستی نشانهها را برای گروهی که اهل یقیناند روشن کردهایم). این جمله پاسخی به سخن نادانان است؛ مقصود این است که نشانهها و معجزاتی که میطلبند، آورده شده و روشنگر است، اما جز گروهی که به آیات خدا یقین میآورند، کسی از آنها بهرهمند نمیشود. ولی این نادانان، دلهایشان در پردهٔ جهل پوشیده مانده و به آفتهای تعصب و عناد دچار گشته است؛ و نشانهها هرگز گروهی را که اهل فهم و دانش نیستند بینیاز نمیکند. از همینجا علت توصیف آنان به «ندانستن» روشن میشود. سپس این حقیقت را با متوجه ساختن خطاب به پیامبر خدا (ص) تأیید کرد و گوشزد فرمود که او به حق، از سوی پروردگار مژدهبخش و بیمرسان فرستاده شده است؛ تا خاطرش آسوده باشد و بداند که اینان اهل دوزخاند، چنین فرجامی بر آنان ثبت شده و هیچ امیدی به هدایت و نجاتشان نیست.
تفسیر آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۶۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/119/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «وَ لاٰ تُسْئَلُ عَنْ أَصْحٰابِ الْجَحِيمِ» (و از تو دربارهٔ اهل دوزخ بازخواستی نمیشود)؛ این سخن همانند این آیه است: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لاٰ يُؤْمِنُونَ» (بقره: ۶؛ به راستی کسانی که کفر ورزیدهاند، چه هشدارشان دهی و چه هشدارشان ندهی برایشان یکسان است، ایمان نمیآورند).