تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ نحل

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَكُمْ فِيهٰا جَمٰالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ » (و برای شما در آن‌ها زیبایی است، آن‌گاه که شامگاهان بازمی‌گردانید و بامدادان به چراگاه می‌برید). «جمال» به معنای زینت و چشم‌نوازی است. در مجمع‌البیان آمده است: «إراحة» یعنی بازگرداندن چهارپایان در شامگاه از چراگاه‌ها به جایگاهشان، و جایی که در آن آرام می‌گیرند «مراح» نامیده می‌شود؛ و «سروح» بیرون رفتن چهارپایان به سوی چراگاه در بامداد است. گفته می‌شود:

«سرحت الماشيه سرحا و سروحا و سرحها أهلها» (چهارپایان به چراگاه رفتند و صاحبانشان آن‌ها را به چرا بردند؛ پایان نقل).

خدای متعال می‌فرماید: برای شما در چهارپایان منظره‌ای زیبا و چشم‌نواز است؛ آن‌گاه که شامگاهان آن‌ها را به آسایشگاهشان بازمی‌گردانید، و آن‌گاه که بامدادان به چراگاه‌هایشان روانه می‌کنید.

بحث روایی

و در همان تفسیر، دربارهٔ کلامی که خدای متعال می‌فرماید: « حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ » (آن‌گاه که شامگاهان [آن‌ها را از چراگاه] بازمی‌گردانید و آن‌گاه که بامدادان به چراگاه می‌برید؛ نحل: ۶) آمده است که امام (ع) فرمود: «هنگامی که [چارپایان] از چراگاه بازمی‌گردند و هنگامی که به‌سوی چراگاه بیرون می‌روند».