وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ
و کوهها مانند پشمِ رنگینِ حلاجیشده شوند.
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ قارعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۴۹ تا ۳۵۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/101/5/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ تَكُونُ الْجِبٰالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ »؛ «عِهْن» پشمِ دارای رنگهای گوناگون است، و «مَنفوش» از ریشهٔ «نَفْش» یعنی باز کردن و حلاجیکردن پشم با کمان نداف و مانند آن است؛ بنابراین، «عِهْنِ مَنفوش» پشمِ ازهمپاشیده با رنگهای گوناگون است که به متلاشیشدن کوهها با همهٔ اختلاف رنگهایشان بر اثر زلزلهٔ قیامت اشاره دارد.
بحث روایی
در تفسیر قمی، دربارهٔ سخن خدای متعال: « كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ » (مانند پشم حلاجیشده) آمده است: «العهن الصوف» (عهن، همان پشم است)؛ و دربارهٔ این سخن او فرموده است: