فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ
پس اما هر کس که سنجیدههایش (میزان اعمالش) سنگین باشد،
تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ قارعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۴۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/101/6/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۶ و ۷ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَأَمّٰا مَنْ ثَقُلَتْ مَوٰازِينُهُ فَهُوَ فِي عِيشَهٍ رٰاضِيَهٍ »؛ این کلام اشاره به سنجش اعمال است و اینکه برخی اعمال در ترازو سنگیناند، یعنی آنچه نزد خداوند ارج و منزلتی دارد که همان ایمان و انواع طاعتهاست؛ و برخی اعمال اینگونه نیستند، که همان کفر و انواع معصیتهایند. این دو دسته از نظر اثر تفاوت دارند؛ عمل سنگین، سعادت را در پی میآورد و عمل سبک، شقاوت را به دنبال دارد. بحث دربارهٔ معنای میزان در تفسیر سورههای پیشین گذشت.