تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ تین

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

مراد از «طور سینین»، همان کوهی است که خدای متعال در آن با موسی بن عمران (ع) سخن گفت، و «طور سیناء» نیز نامیده می‌شود.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ »؛ گفته شده است: مراد از تین و زیتون، همان دو میوهٔ معروف (انجیر و زیتون) است که خداوند به سبب فواید بسیار و خواص سودمندشان به آن‌ها سوگند یاد کرده است. برخی گفته‌اند: مراد از آن‌ها دو درختِ انجیر و زیتون است. و برخی گفته‌اند: مراد از تین، کوهی است که دمشق بر آن قرار دارد و مراد از زیتون، کوهی است که بیت‌المقدس بر آن بنا شده است؛ شاید نام‌گذاری این دو کوه به نام این دو میوه از آن رو باشد که رویشگاه آن‌ها بوده‌اند، و شاید سوگند به آن دو به این دلیل باشد که محل بعثت شمار فراوانی از پیامبران بوده‌اند؛ و سخنانی جز این‌ها نیز گفته شده است.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۳ با هم

در تفسیر قمی، دربارهٔ سخن خدای متعال که می‌فرماید: « وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ- وَ طُورِ سِينِينَ وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ » آمده است: «تین» مدینه است، «زیتون» بیت‌المقدس، «طور سینین» کوفه، و «هذا البلد الأمین» مکه است.

می‌گویم: این معنا در برخی روایات، از امام موسی بن جعفر از پدرانش (ع) نقل شده است و این نقل به پیامبر (ص) می‌رسد؛ اما این سخن خالی از اشکال نیست.

در برخی دیگر از آن روایات آمده است که «تین» و «زیتون»، حسن و حسین (ع) هستند، «طور»، علی (ع) است و «بلد امین»، پیامبر (ص)؛ اما این مطلب به‌هیچ‌وجه از قبیل تفسیر نیست.