تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ فجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « يَقُولُ يٰا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيٰاتِي » (می‌گوید: ای کاش برای این زندگی‌ام توشه‌ای پیش فرستاده بودم!)؛ یعنی برای این زندگی‌ام که همان زندگی آخرت است، یا مقصود حیات حقیقی است که همان جهان آخرت است؛ بنا بر آنچه خدای متعال با این کلام بر آن هشدار داده است: «وَ مٰا هٰذِهِ الْحَيٰاهُ الدُّنْيٰا إِلّٰا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدّٰارَ الْآخِرَهَ لَهِيَ الْحَيَوٰانُ لَوْ كٰانُوا يَعْلَمُونَ» (عنکبوت: ۶۴؛ و این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازیچه‌ای نیست، و بی‌تردید سرای آخرت همان زندگی واقعی است اگر می‌دانستند).

و مقصود از «پیش فرستادن برای زندگی»، فرستادن عمل شایسته برای زندگی آخرت است؛ و آنچه در این آیه آمده، آرزویی است که انسان در روز قیامت به هنگام تذکر و مشاهدهٔ اینکه این یادآوری سودی به حالش ندارد، بر زبان می‌آورد.