وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ
و آن‌گاه که ستارگان پراکنده شوند و فروریزند،
تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ انفطار، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/82/2/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذَا الْكَوٰاكِبُ انْتَثَرَتْ » (و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند)؛ یعنی با رها کردن جایگاه‌هایی که در آن‌ها استقرار یافته بودند، پراکنده گردند. ستارگان به دانه‌های مرواریدِ به بندکشیده‌ای تشبیه شده‌اند که رشته‌شان پاره شده و در نتیجه فرو ریخته و پراکنده گشته‌اند.