إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ
آن‌گاه که آسمان شکافته شود،
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ انفطار، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/82/1/
إذا السماء انفطرت
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ
آن‌گاه که آسمان شکافته شود،
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ انفطار، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/82/1/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِذَا السَّمٰاءُ انْفَطَرَتْ » (هنگامی که آسمان بشکافد). «فَطْر» به معنای شکافتن و «انفطار» به معنای شکافته شدن است، و این آیه مانند سخن دیگر اوست:
«وَ انْشَقَّتِ السَّمٰاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وٰاهِيَهٌ» (حاقه: ۱۶): «و آسمان بشکافد و در آن روز سست و بی‌توان گردد».