تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ حاقه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ انْشَقَّتِ السَّمٰاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وٰاهِيَهٌ » (و آسمان شکافته شود و در آن روز سست گردد). شکافتنِ هر چیز (انشقاق)، جدا شدن بخشی از آن از بخش دیگر است؛ و «واهیة» از ریشهٔ «وَهی» به‌معنای ضعف و سستی است، و گفته شده از «وَهی» به‌معنای پاره شدن پوست و جامه و مانند آن است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۶ و ۱۷ با هم

و ممکن است این آیه، یعنی سخن خدای متعال: « وَ انْشَقَّتِ السَّمٰاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وٰاهِيَهٌ وَ الْمَلَكُ عَليٰ أَرْجٰائِهٰا » (و آسمان شکافته شود و در آن روز سست گردد و فرشتگان بر کرانه‌های آن باشند)، در معنای این کلام او باشد: «وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمٰاءُ بِالْغَمٰامِ وَ نُزِّلَ الْمَلاٰئِكَهُ تَنْزِيلاً» (و روزی که آسمان با ابرها شکافته شود و فرشتگان پی‌درپی فرو فرستاده شوند؛ فرقان: ۲۵).